Skip to content
Skip to search - Accesskey = s
O presente é o principal do futuro
Boeno, esto ven a tocar un pouco o carallo coa teima do carpe diem; pero…
Tan só hai dous días no ano nos que nada se pode facer. Un chámase ONTE e outro MAÑÁN
Semella que todo quisque nos lembra aquelo de que hai que vivir o día a día e deixarse de landainas.
A porta mellor pechada é aquela que pode deixarse aberta
Esto ven sendo como aquelo de que “quen fixo a lei, fixo a trampa”. Unha valoración apolóxica das liberdades persoais.
“A vida é o que che pasa mentres estás ocupado facendo outros plans”
Cando te decates a vida pasou; de xeito que espabila e vive!
“As liortas dos señores lense no lombo dos labregos”
A corda sermpre racha polo sitio máis feble.
“Resulta un auténtico suplicio cando te privan dalgunha cousa; máis cando te privan de todo resulta un alivio”
Seméllase a aquelo de que canto máis teño, máis quero.
“Na vida hai que optar por gañar diñeiro ou por gastalo: non hai tempo para as duas cousas”
Vita brevis e tempus fuggit. Aproveitaa…
“O que non me mata faime máis forte”
En versión galega: o que non mata, engorda!
“A máis longa camiñata comeza cun pasiño”
Nada é insignificante cando forma parte dun todo.
“Hai persoas que empezan a falar un intre antes de pensar”
Se os políticos leesen algo máis a Bruyère, rectificarían algo o seu comportamento.
“Presta o oido a todos e a poucos a voz”
Ademáis, á xente gústame moito ser escoitada; co cal os beneficios han ser múltiples.
“Pódese confiar nas malas persoas: non cambian nunca!”
Alomenos sabes por onde veñen…